20 tips voor ouders van kinderen met verlatingsangst

20 tips voor ouders met kinderen met verlatingsangst

Als je een kind hebt dat last heeft van verlatingsangst en telkens nerveus of angstig wordt als je het even alleen wil laten, dan is dit doorgaans een normaal deel in het groeiproces van je kind is. Het huilen, de driftbuien en de aanhankelijkheid tijdens de vroege jaren van je kind zijn gezonde reacties op het verlaten. Dit komt het vaakst voor bij kinderen tussen de leeftijd van één en vier jaar, maar de intensiteit kan variëren.

Volhouden, begrijpen en overlevingsstrategieën aanwenden zijn de beste manieren om deze stressvolle periodes te overleven.

Het is pas als je kind bepaalde zaken niet meer wil doen, zoals naar school gaan of bepaalde hobby’s of naschoolse activiteiten, dat je je zorgen moet beginnen maken.

Als je je zorgen maakt over de verlatingsangst van je kind, dan kan je hier enkele tips lezen die je kunnen helpen om de situatie te verlichten. Onthoud dat volhouden en geduld de sleutels tot succes zijn. Laat ook nooit je frustratie zien aan je kind.

Probeer bij te leren over verlatingsangst. Dit lezen, is al een goede start. Begrijpen wat je kind moet doorstaan, zal je helpen sympathie opbrengen.
Daarbij hoort ook dat je de tijd neemt om te luisteren naar je kind. Respecteer zijn/haar gevoelens. Je kind zal zich veiliger voelen bij jou en sneller over z’n zorgen en problemen praten. Het kan enorm deugd doen als er écht geluisterd wordt.
Als je kind er niet echt over wil praten, probeer dan een manier te vinden om ze aan te moedigen dat toch te doen. Herinner je kind er voorzichtig aan dat het zo goed ging toen je de laatste keer wegging.
Probeer je kind eraan te laten wennen om alleen te zijn, of zonder jou te zijn. Als er af en toe iemand langskomt om een oogje in het zeil te houden, dan kan je kind langzaam wennen. Je kan dit starten met een paar minuten per keer, en de periode telkens wat verlengen.
Als het mogelijk is, laat je kind dan in zijn vertrouwde omgeving. De verlatingsangst zal verminderen als alles is vertrouwd en normaal is. Laat de babysitter naar jouw huis komen.
Als je je kind ergens afzet, en het voelt zich minder angstig als mama dat doet in plaats van papa of omgekeerd, probeer daar dan in mee te gaan.
Zorg ervoor dat er niet teveel verschillende mensen voor je kind zorgen.
Kinderen appreciëren routines en voorspelbaarheid, dus laat ze het op voorhand weten als er een verandering zal zijn in de planning. Laat ze misschien helpen om het planningsprobleem op te lossen. Als je kind dat niet kan, biedt het dan wat mogelijkheden aan, dan zie je wat het verkiest. Probeer hen actief te betrekken.
Vermijd dat je kind hongerig of moe is, als je het ergens moet achterlaten. Anders zal het de angstgevoelens alleen versterken.
Laat je kind niet kijken naar TV of gewelddadige video games als je afwezig bent. Dit kan de angstgevoelens vergroten.
Wees heel specifiek over wanneer zoon of dochterlief je terug zal zien. “Ik ben terug nadat je je melk hebt gehad.” Of “Nog twee keer slapen en dan ben ik terug.” Dat werkt beter dan om 15u of binnen twee dagen.
Zorg dat je een ritueel hebt bij het afscheid nemen. Dit kan heel simpel zijn, een kusje, wuiven en een paar woordjes die je altijd zegt, maar ze zullen je kind geruststellen. Houd het wel simpel. Zeg gewoon dat je vertrekt, houd je aan jullie ‘ritueel’, en ga dan weg.
Als je je kind ergens afzet en het gaat door het lint, probeer dan kalm te blijven.
Heeft jouw kind verlatingsangst op school, laat dan lieve boodschappen. Bijvoorbeeld in de boekentas of brooddoos.
Wanneer je je kind ergens achterlaat, geef het dan jouw onverdeelde aandacht. Wees lief en zorg voor affectie. Wees dan snel en blij bij het afscheid nemen, ongeacht of je kind smeekt zodat je zou blijven.
Wees altijd positief. Geef complimenten bij iedere stap vooruit.
Wanneer je met lof strooit, wees dan heel specifiek. Dit helpt om het zelfvertrouwen van je kind te versterken. Gebruik beschrijvende zinnen als “Ik vond het echt goed dat je je speeltjes opruimde. Je bent heel behulpzaam.” Dat is veel beter dan “Goed gedaan” of “Je bent flink.”
Als je jouw kind iets belooft, houd je er dan aan. Je kind wil je vertrouwen, dat vertrouwen kan dus groeien als je je beloftes nakomt.
Geef nooit toe. Draai je nooit om en ga niet terug als je kind begint te huilen en tieren, dit zal het kind doen denken dat het daarmee iets wint. Jij bent de volwassene, jij moet rustig blijven en de baas blijven over de situatie.
Bepaal regels en trek grenzen. Kinderen kunnen daar soms de kantjes van aflopen, maar onderzoek heeft aangetoond dat ze dat toch appreciëren. Natuurlijk moet je je kind altijd verzekeren dat je om hen geeft en hun gevoelens apprecieert. Maar jij bepaalt de regels in het huishouden om je kind veilig te houden, en die moeten gevolgd worden.

Gecreëerd door Tom Vermeersch (bio)

Tom Vermeersch is een gecertificeerde psycholoog en Bachbloesemexpert met meer dan 30 jaar ervaring.

Andere artikelen

Examens in zicht!

De examens komen eraan of zijn voor sommigen al begonnen. Wie studenten in huis heeft, kan het beamen. Examens en stress gaan hand in hand. Helaas grijpen studenten massaal naar medicatie zoals Rilatine of Ritalin.

Wat is geluk?

Onlangs gaf Google een lijst vrij van de top van trefwoorden die Belgen ingeven. In die toplijst staat "wat is geluk?". Geluk is dus iets waar mensen op één of andere manier op zoek naar zijn. Maar wat is geluk?

Zoek uit of je lijdt aan het bedriegerssyndroom

Heb je soms het gevoel dat je prestaties niet het resultaat zijn van je harde werk en vaardigheid, maar dat je geluk hebt gehad? En ben je bang dat iemand je op een dag zal onthullen als een bedrieger of fraudeur? Dan zou je last kunnen hebben van het bedriegerssyndroom.

Hoe doorbreek je je slechte gewoontes

Slechte gewoontes verspillen je energie en tijd. Ze verstoren je leven, brengen je gezondheid in gevaar en weerhouden je ervan je doelen te bereiken. Dus waarom hebben we ze? En wat kunnen we doen om onze slechte gewoontes te doorbreken?

Het dieet van de sterren: een sterrendieet?

Is het komkommertijd in het wereldje van de televisiesterren of doen zij het gewoon om in de kijker te staan? Steeds meer en meer laten sterren hun gezicht linken aan bepaalde vormen van dieet. De bedoeling hiervan is natuurlijk zoveel mogelijk mensen overtuigen om ook dit dieet te gaan volgen. Maar enig wantrouwen is hier wel op zijn plaats.

Stop met je zorgen te maken & leef in het moment

Je verdoet zoveel tijd door spijt te hebben van het verleden en je zorgen te maken over de toekomst. Maar dat is het niet waard! Zelfs wat gisteren gebeurde, doet er vandaag niet meer toe. Laat het verleden en de toekomst voor wat het is en maak het meeste van ieder moment.

Hoe geef je je leven meer pit

Heb je het gevoel dat je altijd dezelfde dingen doet en nergens komt? Het komt vaak voor dat je het gevoel hebt vast te zitten in een sleur.

Kies voor je geluk!

Gelukkig zijn is iets waar iedereen naar streeft, maar helaas zijn er veel mensen die ongelukkig door het leven gaan. Veel mensen nemen vrede met hoe het leven is, men ziet het leven als een gebeurtenis waar men doorheen moet.

Ik ga op reis en ik neem mee…

Wie kent het spelletje niet? Ik ga op reis en ik neem mee. Echter, deze tijd van het jaar is het pure realiteit om te overwegen wat je wel of niet meeneemt op reis.

Leer wanneer je ‘nee’ moet zeggen

Nee. Het is een krachtig woord, waarvan we soms denken dat we het niet mogen zeggen. Het is moeilijk, ‘nee’ zeggen tegen vrienden, familie of collega’s. Sommige mensen zeggen het nooit en gaan onder hoge werkdruk ten onder. ‘Nee’ zeggen kun je leren. Maar wanneer zeg je het? En wanneer zeg je juist ‘ja’?

20 tips voor ouders van kinderen met verlatingsangst

Volhouden, begrijpen en overlevingsstrategieën aanwenden zijn de beste manieren om deze stressvolle periodes te overleven.

Het is pas als je kind bepaalde zaken niet meer wil doen, zoals naar school gaan of bepaalde hobby’s of naschoolse activiteiten, dat je je zorgen moet beginnen maken.

Probeer bij te leren over verlatingsangst. Dit lezen, is al een goede start. Begrijpen wat je kind moet doorstaan, zal je helpen sympathie opbrengen.
Daarbij hoort ook dat je de tijd neemt om te luisteren naar je kind. Respecteer zijn/haar gevoelens. Je kind zal zich veiliger voelen bij jou en sneller over z’n zorgen en problemen praten. Het kan enorm deugd doen als er écht geluisterd wordt.
Als je kind er niet echt over wil praten, probeer dan een manier te vinden om ze aan te moedigen dat toch te doen. Herinner je kind er voorzichtig aan dat het zo goed ging toen je de laatste keer wegging.
Probeer je kind eraan te laten wennen om alleen te zijn, of zonder jou te zijn. Als er af en toe iemand langskomt om een oogje in het zeil te houden, dan kan je kind langzaam wennen. Je kan dit starten met een paar minuten per keer, en de periode telkens wat verlengen.
Als het mogelijk is, laat je kind dan in zijn vertrouwde omgeving. De verlatingsangst zal verminderen als alles is vertrouwd en normaal is. Laat de babysitter naar jouw huis komen.
Als je je kind ergens afzet, en het voelt zich minder angstig als mama dat doet in plaats van papa of omgekeerd, probeer daar dan in mee te gaan.
Zorg ervoor dat er niet teveel verschillende mensen voor je kind zorgen.
Kinderen appreciëren routines en voorspelbaarheid, dus laat ze het op voorhand weten als er een verandering zal zijn in de planning. Laat ze misschien helpen om het planningsprobleem op te lossen. Als je kind dat niet kan, biedt het dan wat mogelijkheden aan, dan zie je wat het verkiest. Probeer hen actief te betrekken.
Vermijd dat je kind hongerig of moe is, als je het ergens moet achterlaten. Anders zal het de angstgevoelens alleen versterken.
Laat je kind niet kijken naar TV of gewelddadige video games als je afwezig bent. Dit kan de angstgevoelens vergroten.
Wees heel specifiek over wanneer zoon of dochterlief je terug zal zien. “Ik ben terug nadat je je melk hebt gehad.” Of “Nog twee keer slapen en dan ben ik terug.” Dat werkt beter dan om 15u of binnen twee dagen.
Zorg dat je een ritueel hebt bij het afscheid nemen. Dit kan heel simpel zijn, een kusje, wuiven en een paar woordjes die je altijd zegt, maar ze zullen je kind geruststellen. Houd het wel simpel. Zeg gewoon dat je vertrekt, houd je aan jullie ‘ritueel’, en ga dan weg.
Als je je kind ergens afzet en het gaat door het lint, probeer dan kalm te blijven.
Heeft jouw kind verlatingsangst op school, laat dan lieve boodschappen. Bijvoorbeeld in de boekentas of brooddoos.
Wanneer je je kind ergens achterlaat, geef het dan jouw onverdeelde aandacht. Wees lief en zorg voor affectie. Wees dan snel en blij bij het afscheid nemen, ongeacht of je kind smeekt zodat je zou blijven.
Wees altijd positief. Geef complimenten bij iedere stap vooruit.
Wanneer je met lof strooit, wees dan heel specifiek. Dit helpt om het zelfvertrouwen van je kind te versterken. Gebruik beschrijvende zinnen als “Ik vond het echt goed dat je je speeltjes opruimde. Je bent heel behulpzaam.” Dat is veel beter dan “Goed gedaan” of “Je bent flink.”
Als je jouw kind iets belooft, houd je er dan aan. Je kind wil je vertrouwen, dat vertrouwen kan dus groeien als je je beloftes nakomt.
Geef nooit toe. Draai je nooit om en ga niet terug als je kind begint te huilen en tieren, dit zal het kind doen denken dat het daarmee iets wint. Jij bent de volwassene, jij moet rustig blijven en de baas blijven over de situatie.
Bepaal regels en trek grenzen. Kinderen kunnen daar soms de kantjes van aflopen, maar onderzoek heeft aangetoond dat ze dat toch appreciëren. Natuurlijk moet je je kind altijd verzekeren dat je om hen geeft en hun gevoelens apprecieert. Maar jij bepaalt de regels in het huishouden om je kind veilig te houden, en die moeten gevolgd worden.