Voor het vaststellen van een bipolaire stoornis, kan je geen beroep doen op laboratoriumonderzoeken of andere testen. Om de problemen bij een bipolaire stoornis te verhinderen , is een vroege diagnose en een correcte behandeling van groot belang. Zoniet kan dit aanzetten tot alcoholisme, drugsgebruik, relatieproblemen,problemen op het werkvlak en zelfmoordneigingen.
Een bipolaire stoornis kan niet zonder behandeling blijven, ze zou alleen maar erger worden. De bipolaire stoornis kan uitgroeien tot veelvuldige en ernstigere manische en depressieve episodes zonder een correcte behandeling.

Waarneming en anamnese van de bipolaire stoornis.

Er wordt voortgegaan op de voorgeschiedenis van de patiënt, door hem of haar zelf gegeven of door zijn omgeving, om de diagnose vast te leggen van bipolaire stoornis. Toch is ook de waarneming van de patiënt door familieleden en andere personen uit de onmiddellijke een belangrijk aspect. Uiteindelijk zal de observatie door de arts zelf en het resultaat van de door hem gestelde vragen, de doorslag geven bij het diagnosteren van een bipolaire stoornis.

Er moet wel een onderscheid gemaakt worden tussen een bipolaire stoornis en een unipolaire depressie. De bipolaire stoornis wordt door een psychiater enkel gemaakt wanneer je als patiënt een manische of een gemengde episode hebt meegemaakt.
De unipolaire depressie komt weinig voor en valt ook onder de bipolaire stoornissen.

De bipolaire stoornis start bij de meeste patiënten met één of meer depressieve episoden. Je moet wel nagaan dat wanneer er enkel depressieve perioden zijn geweest bij de patiënt, er nog altijd de diagnose unipolaire depressie kan blijven bestaan totdat de eerste manische of hypomane episode optreedt. Dit gebeurt bij tien tot twintig procent van de patiënten met een unipolaire depressie.

Hoe wordt de diagnose gesteld van bipolaire stoornis.

Het vaststellen van een bipolaire stoornis is een gemakkelijke taak wanneer de patiënt in een manische episode doormaakt (verhoogde, prikkelbare stemming zijn duidelijk herkenbaar).
Bij het doormaken van de hypomane periode is dit veel moeilijker, omdat het in de lichte hypomane periode er bijna geen onderscheid kan worden gemaakt met het normaal functioneren. Enkel iemand die de patiënt goed kent, zal het verschil waarnemen.

Bij patiënten met een bipolaire stoornis komt alcohol- en drugsgebruik heel veel voor.

Diagnose is beperkt bij bipolaire stoornis.

De standaardnorm waarmee de diagnose wordt gesteld bij en bipolaire stoornis is beperkt. De verschillende episodes die je doormaakt bij een bipolaire stoornis maken het niet altijd eenvoudig om een sluitende diagnose te stellen van bipolaire stoornis. Mengbeelden zoals een depressieve periode met enkele manische symptomen  of een manische of hypomane episode met enkele depressieve symptomen komen veel vaker voor en maakt het stellen van de diagnose van bipolaire stoornis er niet gemakkelijker op.
Is er toch twijfel over de diagnose, dan is het aangewezen dat de patiënt voor langere tijd door dezelfde personen wordt gevolgd waaruit dan conclusies kunnen worden getrokken of de diagnose bipolaire stoornis kan worden bepaald.