Een bipolaire stoornis heeft als definitie personen die te maken hebben met stemmingswisselingen. Je kan de ene moment heel uitgelaten zijn (manie) en het andere moment heel bedroefd (depressie). De stemmingsveranderingen worden afgewisseld met rustperiodes. Een andere naam voor deze stoornis is manisch-depressieve stoornis.
Deze bipolaire stoornis is een chronische ziekte van ernstige aard die niet geneesbaar is. Je kan sommige symptomen van deze stoornis wel verminderen of doen afnemen met bepaalde medicatie.

De symptomen bij een bipolaire stoornis.

Een bipolaire stoornis bestaat uit een manische en een hypomane periode. Tijdens de manische periode heb je vaak ruzie, doe je onverantwoorde dingen (veel uitgeven), heb je soms wanen en hallucinaties. Tijdens de hypomane periode ben je ook druk en impulsief maar vertoon je geen psychotische symptomen. Je hebt ook te kampen met depressieve perioden, voornamelijk omdat je na de manische periode beseft welke onverantwoorde zaken je eventueel hebt gedaan ( bv. veel uitgaven die je dan moet rechtzetten).
Bipolaire stoornissen kunnen ook een eventuele rapid cycling beloop hebben, dit wil zeggen dat je vier of meer perioden(episoden) in één jaar meemaakt.

De verschillende episoden bij een bipolaire stoornis.

• Manische episode: je hebt vooral last van een aanhoudende verhoogde of prikkelbare stemming die ongeveer één week duurt
• Hypomane episode: je hebt een aanhoudende verhoogde of prikkelbare stemming die minimum vier dagen duurt
• Depressieve episode: een voortdurende neerslachtigheid of een ernstig interesseverlies in de meeste dagdagelijkse activiteiten die ongeveer twee weken duurt
• Gemengde episode: je hebt dagelijks last van symptomen die komen van de manische of depressieve periode die ongeveer een week duren.

De bipolaire stoornis en zijn types.

Bij de bipolaire stoornis vind je twee types: de bipolaire stoornis I en de bipolaire stoornis II.
• De bipolaire stoornis Type I: je hebt last van manische episodes en soms ook van hypomane, depressieve en gemengde episodes. De diagnose bipolaire stoornis Type I kan na één manische episode al vastgesteld worden.
• De bipolaire stoornis Type II: je hebt last van depressieve en hypomane episodes, maar niet van manische of gemengde episodes. De diagnose bipolaire stoornis Type II kan na één hypomane en één of meerdere depressieve episodes worden vastgesteld.
Er bestaat ook nog een derde type bipolaire stoornis: de cyclothyme stoornis. Dit type van bipolaire stoornis begint meestal in de jeugd of adolescentie. Bij de cyclothyme stoornis heb je last van hypomane episodes en licht depressieve episodes. De symptomen zijn wel minder in omvang en tussen de periodes door kunnen deze patiënten normaal functioneren, ook al is dit van korte duur.

Wat zijn de risicofactoren bij een bipolaire stoornis?

Bij een bipolaire stoornis zijn er verschillende risicofactoren. Erfelijkheid speelt de grootste rol bij deze stoornis. Zaken die absoluut geen invloed hebben op de bipolaire stoornis zijn de sociale en omgevingsfactoren (opleiding, sociale klasse).
Daarentegen zullen bepaalde gebeurtenissen in je leven, trauma’s, mishandeling en verwaarlozing wel een verhoogde kans geven op een bipolaire stoornis. Trauma’s op jeugdige leeftijd geven al een minder goed vooruitzicht in het leven waardoor er meer en ernstigere episodes kunnen optreden.

De ziekteontwikkeling bij de bipolaire stoornis.

Elke ontwikkeling bij de bipolaire stoornis is afhankelijk van persoon tot persoon. Ook de duur van de episodes kan je niet aan een tijdsduur leggen, maar ze zijn wel constant per patiënt. Gemiddeld kan je ervan uitgaan dat een episode drie tot zes maanden duurt. Een manie duurt over het algemeen langer dan een depressie. Wanneer een episode afgelopen, dan is de stemming ook weer normaal. Heb je tijdens je jeugd al te maken met een bipolaire stoornis, dan zijn er minder gunstige perspectieven.

De behandeling bij de bipolaire stoornis.

Bij een bipolaire stoornis moet je twee vormen van behandeling onderscheiden: psychotherapie en de behandeling met medicijnen.
Bij de behandeling van psychotherapie bestaan er vier vormen die doeltreffend zijn bij de bipolaire stoornis: cognitieve gedragstherapie, interpersoonlijke, sociaalritme therapie en gezinsgerichte therapie.
Bij de behandeling met medicijnen wordt veel lithium, antidepressiva, antipsychotica en valproïnezuur voorgeschreven.