|
Hoi Tom,
Dankzij je druppeltjes tegen depressie bij jongeren zit ik hier een mail te schrijven naar jou. Misschien weet je niet meer wie ik ben maar ik ben Mia, de persoon die je gemaild hebt in verband met de problemen thuis en op school. Weet je nog ?
Toen ik je mailde zat ik echt heel diep. Ik zag het niet meer zitten en was aan het denken om zelfmoord te plegen. Ik had al voor mezelf uitgemaakt hoe ik het zou doen. Ik denk dat indien je niet zo snel had gereageerd op mijn mail en dat ik de druppeltjes tegen depressie ’s anderdaags al had ik domme dingen zou gedaan hebben;
Het was echt spectaculair wat ik ervaarde toen ik ze begon te nemen. Het was alsof de donkere wolken verdwenen en de zon terug tevoorschijn kwam. Het was echt dag en nacht verschil. Nu stel ik mezelf de vraag waarom ik op dat moment zo depressief was. In ieder geval heb ik nu geen last meer van neerslachtigheid of een down gevoel.
Het is wel nog niet al rozengeur en maneschijn thuis maar ik laat me er niet meer door naar beneden halen. Ik ben zelfs van plan om binnenkort allen te gaan wonen. Dan zal ik geen last meer hebben van al dat geruzie en de spanningen die constant in het huis aanwezig zijn.
Op school is het wat beter, de leraar die me constant pestte is overgeplaatst naar een andere afdeling. Daardoor gaat het beter en denk ik wel het schooljaar goed te kunnen eindigen.
Ik blijf alleszins nog de bachbloesemcombinatie “depressie bij jongeren” verder nemen. Ik voel er me goed bij en zou niet graag weer hervallen in een depressie. Ik ben ook blij dat het niet verslavend werkt want ik heb al eens iets anders genomen en daar werd ik echt een zombie van.
Ik zal nu stoppen, ik mail je morgen nog eens want ik heb nog een vraagje over postnatale depressie. Mijn vriendin heeft daar momenteel heel veel last van.
Groetjes,
Evy
|
