|
1902 : ADHD “ontdekt”
De klinische beschrijving van ADHD komt uit Engeland. In 1902 beschrijft de Britse kinderarts G.F. Still voor het eerst hyperactief gedrag bij kinderen. Het spreekt over een “defect in de morale controle”. Hij geloofde de een medische oorzaak aan de grond lag van deze stoornis.
1937 : Medische behandlingen kunnen helpen
In 1937 ontdekken artsen dat amfetamines gebruikt kunnen worden om hyperactief en impulsief gedrag te verminderen.
1950 : gebruik van stimulerende middelen als medicijn
In de jaren ’50 werden stimuelerende middelen zoals amfetamines standaard gebruikt bij de behandeling van ADHD
1960 : Stimulernde middelen worden wereldwijd gebruikt
Het was nadat de wetenschappelijke onderzoeker Stella Chess de term “hyperactief kind” introduceerde in de beginjaren 60 dat stimulerende middelen wereldwijd werden gebruikt. Chess geloofde ook dat het syndroom een biologische oorzaak had terwijl anderen van mening waren dat omgevingsfactoren en voeding de oorzaak waren van het hyperactief gedrag.
1980 : De medische term ADHD wordt ingevoerd
In 1980 verzamelde de Amerikaanse vereniging van kinderartsen een aantal symptomen die ondergebracht werden in de term ADHD of Attention Deficit Hyperactivity Disorder or ADD Attention Deficit Disorder. Dezelfde vereniging classificeerde ADHD als een stoornis die specifieke gedragsproblemen vertoont.
2000 : de eerste 12 uur werkende medicatie
In 2000, keurt de Food and Drug Administration de eerste 12 uur werkende ADHD medicatie goed.
Voor de behandeling van ADHD wordt er nog steeds gebruikt gemaakt van stimulerende middelen zoals Ritalin en Rilatine. Amerikaans onderzoek wijst echter op de mogelijke gevaren van deze medicatie omwille van meerdere sterfgevallen ten gevolge van hartproblemen n alangdurig gebruik van deze medicatie
Bachbloesems zijn een onschadelijk en natuurlijk alternatief die reeds vele mensen geholpen heeft omp af te raken van de Rilatine of Ritalin. Klik op ADHD om meer te weten hoe bachbloesem kunnen helpen bij ADHD.
|
